Suppen onder de sterren

Soms heb je wel eens van die uitjes, waar je beide een heel ander gevoel bij hebt. 

Als je Bart vraagt naar het suppen bij Rotorua, gaat hij waarschijnlijk lachen en roepen dat het verschrikkelijk was… Zijn coördinatie is dan ook niet zo goed 😉 Ik daarentegen vond dit uitje fantastisch!

In het toerist informatie centrum vond ik een foldertje van The Paddle Board Rotorua Glow Worm Tour. Supboarden naar de glimworm grotten, tijdens zonsondergang. De vrouw van het informatiecentrum had er nog niet eerder iemand voor gehad dus moest even bellen of die tour nog wel bestond. Gelukkig wel en we konden diezelfde avond nog mee. 

Met een busje werden we opgehaald bij het informatie centrum en reden we Rotorua uit, waar we aan kwamen bij het surfcentrum aan een meer. Iedereen kreeg een wetsuit aan, een hoofdlamp en er volgde een korte uitleg hoe het suppen werkte. Vervolgens was het een kwestie van te water gaan en gewoon proberen.

De groep was toch groter als verwacht, deze werd daarom opgesplitst in 2 groepen waardoor we met ongeveer 10 per gids op pad gingen. 

Al vrij snel nadat we op het water stonden begon de zon te zakken en werd de hemel dus rood, blauw en oranje, prachtig om te zien vanaf het water. De hoofdlampjes moesten aan en we supten rustig door tot we bij de eerste grotten aan kwamen. De grotten zijn kleine inhammen in de wanden, waar je met 2 of 3 andere al zittend of liggend op de sup in wordt geduwd en vervolgens verrast wordt met een lichtspektakel. In de grotten leven namelijk duizenden glimwormen!

De glimwormen geven licht door een chemische stof in hun lijf, die voedsel of een partner aantrekt. Ze hangen zichzelf op aan de wanden of plafonds, boven het water. 

Al suppend zijn we zo een viertal grotten langs gegaan, waarbij de laatste de grootste was en ik echt magisch vond, al liggend op mijn sup met lichtjes overal rond me heen was het net alsof het kerst was. 

Terug buiten de grotten was het inmiddels echt donker geworden, en kwamen boven ons de sterren te voorschijn! Ook dit gaf voor mij een “alleen op de wereld”-gevoel waar ik met plezier aan terug denk.

En Bart, die blijft een volgende keer achter of kiest voor een kano. Want met een nat pak en gekreukeld ego was het toch net iets minder genieten. 

Foto’s met dank aan: https://www.paddleboardrotorua.com/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.