Kerst vieren in Nieuw Zeeland

Do they know it's Christmas at all?

Al sinds 2002 krijgen we jaarlijks een kerstkaart uit Australië. Zo ééntje met bloeiende planten of een kerstman in zijn zwembroek op het strand.

Wanneer we in november & december op reis gaan is dit ook een terugkerend iets; KERST. Zo zagen we op onze eerste reis in 2008 naar Australië al een dansende kerstman (in volledige pak!) bij 30 graden langs de weg bezoekers naar een kerstwinkel lokken, ijspegel-verlichting aan de huizen hangen terwijl het 30 graden was en klonk “White Christmas” op de radio, maar steeds vierden we kerstmis toch thuis samen met de familie.

In 2019 wilde we dit een keer anders; BBQ’en aan het strand, en dan wel op een plek waar het zomer was. Wij vierden kerst op het strand aan het meest Noordelijke plekje van Nieuw Zeeland; Cape Reinga.

Kerst in Nieuw Zeeland is wel iets anders als kerst in Australië. “Do they know it’s Christmas?” ging regelmatig door ons hoofd. Nauwelijks versierde winkeletalages, nauwelijks kerstbomen en weinig versierde huizen. Zelfs op kerstdag zelf geen non-stop kerstmuziek op de radio. Dé rage in dit land leek het versieren van je brievenbus, dit was wel een leuke uitdaging om de leukste te spotten!

Nieuw Zeeland is dus een perfecte bestemming voor de mensen die kerst het liefste willen ontduiken. Zelfs de supermarkt is gewoon nog open op kerstdag. 

Onze kerst begon, zoals bijna iedere dag van onze reis, vroeg. We vertrokken vanaf de Wairere Boulders en zouden naar Cape Reinga rijden. De navigatie had bij het vertrek nog geen bereik, dus het eerste stuk navigeren ging op gevoel… 

Ons gevoel is echter nog niet zo goed ontwikkeld, dus na een uur zei mijn gevoel dat ik deze afslag al eerder had gezien, jawel, dit was de afslag naar de Wairere Boulders die we gisteren ook hadden genomen. We hadden een rondje gereden!

Pas rond 2 uur/half 3 kwamen we aan bij Cape Reinga, we wilden graag eerst naar de vuurtoren dus zijn doorgereden naar “P1”, bomvol uiteraard! De parkeerhulpen verwezen ons door naar “P2”, maar omdat we ook wilde overnachten besloten we maar naar de campground een paar kilometer terug te rijden in de hoop dat daar nog wel plek zou zijn. Een goede zet bleek later, want we hadden een top plek, vooraan met uitzicht op zee, en er volgden later nog velen anderen. 

 

Eenmaal gesettled de wandelschoenen aan met als doel om via de kust naar de vuurtoren te lopen, een flinke klim bleek met verschillende trappen. Halverwege zijn we uit elkaar gegaan, want mijn jetlag was echt nog te groot voor deze afstand en vooral hoogteverschillen. Bart is dus doorgelopen tot aan de vuurtoren, terwijl ik in korte broek en teenslippers vanaf een opblaasbedje bij het strand “18 graden onder nul” las. Gekregen voor Sinterklaas dus die moest wel mee naar een warm land.

 

Bart gaf aan dat de route zeer aan te raden was, lekker rustig en prachtige uitzichten. De foto’s spraken ook wel voor zich, maar ik was toch blij dat ik inmiddels de wandelschoenen voor teenslippers had kunnen verruilen!

‘s avonds moesten we natuurlijk wel wat extra uitpakken voor het kerstdiner. Best lastig met maar 1 gasbrander, dus ik bedacht me dat ik ooit in “Jamie’s 15 minutes meals” een mooi bijgerecht had gezien. Erwten en tuinbonen uit blik, gekookt met stukjes rode paprika voor de kleur. Lekker en simpel. Aangevuld met een Rumpsteak en soep was dit een prima kerstmaaltijd. Helaas was inmiddels de wind wel flink toegenomen dus ipv onze tafel en stoelen op het strand te zetten hebben we deze achter de camper gezet uit de wind, met uitzicht op zee. 

Ook 2e kerstdag begonnen we vroeg, met zonsopkomst waren we al bij de vuurtoren van Cape Reinga. Hier waren we zelfs even alleen, bijzonder omdat het overdag wel echt druk en toeristisch is. Het was genieten om de zon boven de bergen te zien komen en we konden door het gebrek aan andere mensen ook met de drone vliegen. 

 

Na deze ochtend wandeling zijn we door gereden tot aan Waipoa. Halverwege de weg moesten we natuurlijk even stoppen voor een kerstbrunch van zalm, stokbrood en smeersels. Daarbij een echt typisch NZ-uitzicht; heuvels en schapen. 

Kerst in het buitenland is voor ons nog een twijfelgeval om te herhalen, maar Oud- en Nieuw elders is iets wat we nog graag vaak willen gaan doen!