Goudkoorts op Coromandel

Het zuidoosten van Coromandel is wat minder bekend bij de meeste touristen, dat merk je ook direct aan de wegen. In plaats van snelwegen vind je hier enkel 2 baans wegen door de dorpen heen. Daardoor lopen de reistijden iets op.

Besluit je deze weg te nemen kom je langs het “heart of gold” van Nieuw Zeeland, de stad Waihi. In deze stad heerst de goudkoorts, niet voor niets, want er zijn nog steeds actieve goudmijnen.

 

Een van de grootste goudmijnen ter wereld tref je aan in Waihi, de Martha mijn is 1000 x 600 meter groot, en 25 meter diep. Het centrum van de stad is hier direct aan gebouwd.

Wij startte met het wandelpad van 4 kilometer lang, de “Martha Mine Pit Rim Walkway”, welke volledig rondom de grote Martha mijn loopt. Een gemakkelijke ronde om te lopen, met een grote diversiteit. Van vogels spotten in het park, wandelen door de woonwijken en natuurlijk direct langs de mijn zelf. Wij waren verbaasd dat zo een grote mijn, zo weinig het landschap domineerde. Vanaf veel plekken van de route had je geen idee waar de mijn was, al gaven buurtbewoners wel aan bang te zijn voor verzakkingen. 

Waar Waihi nog actief is in het delven van goud, ga je iets verderop wat verder terug in de historie. In de Karangahake Gorge vind je een combinatie van prachtige natuur en de goudmijn-historie. In deze kloof vind je verschillende wandelpaden, van routes die door de mijntunnels gaan tot routes langs het water. Wij zijn even onderweg geweest, want wij wandelden tot aan de Victoria Battery. 

Het wandelpad wat wij volgde ging grotendeels langs het water. Zorg dat je een fles zonnebrand in je tas mee neemt, op een heleboel stukken vind je weinig schaduw en verbrand je dus snel.

Onderweg kwamen we 2 watervallen tegen, 1 vrij grote waterval direct langs de weg, waar dus veel gezinnen aanwezig waren voor een verfrissende duik. En een kleine waterval via een zijpaadje, heerlijk om even een pauze te nemen en tot rust te komen.

Na een uur of 3 wandelen kwamen we aan bij de Victoria Battery, hier werd vroeger erts verwerkt tot goudklompen. Wat een toffe plek. We vlogen wat rond met de drone en maakte volop foto’s. 

Om terug te komen bij de auto moesten we deels dezelfde route terug nemen. We namen een brug naar de andere kant van het water en kwamen uit bij een 1000 meter lange mijnschacht. Met wat kleine gloeilampen verlicht liep je naar de andere kant van de berg, waar je via een houten brug uit kwam bij het parkeerterrein waar onze auto stond. IJskoud en best een beetje creepy om doorheen te lopen. 

Al met al een flinke wandeling, waar we een uur of 6 over gedaan hebben. Heb je minder tijd of minder conditie, dan kun je ook gewoon met de auto parkeren vlakbij Victoria Battery en verder doorrijden tot de watervallen of de tunnels. Er zijn diverse korte en lange routes te volgen door de Karangahake Gorge.

Waimangu, hoe de wereld ontstond

Ga je op reis op het Noordereiland, dan kom je ongetwijfeld uit in Rotorua.

Rotorua is zo’n beetje de toeristische hoofdstad van het Noordereiland, alle bustours stoppen hier wel, en dat is niet voor  niets!

Rotorua is een gebied waar veel vulkanische activiteit is. Hier vind je volop geisers, vulkanen en zagen wij de natuur in kleuren die we nog niet eerder hadden gezien.

De meeste toerbussen gaan naar de bekendste vulkanische site bij de stad, Wai-o-Tapu. Deze blog gaat echter over een plek die wij persoonlijk nog mooier vonden; Waimangu Volcanic Valley.

Het water borrelt, de bergen roken..
Groen, blauw en rood.. Welkom in Jurassic Park.

Waimangu is in alle opzichten een bijzondere plek. Van deze plek kan precies het begin der tijden worden aangewezen:  10 juni 1886, 05.30uur.  Op deze dag waren er zoveel vulkaan uitbarstingen dat het gehele gebied en alles wat er leefde ten onder is gegaan. Wat je hier ziet is een compleet nieuw ecosysteem. 

Wij waren hier op een wat druilerige dag, de parking was al vol, dus we parkeerde langs de weg. Van drukte hadden we echter geen last, wij kozen voor 4 km wandelroute, waar de meeste enkel de “highlight tour” van 1,5 km volgen.

Wandelend door het park heb ik mij verbaasd hoe zeer dit landschap leek op de oude schoolplaten die ik kende, het enige wat nog ontbrak was een dinosaurus. Varens in alle maten en soorten, groene bossen en stinkende waterpartijen, in kleuren waarvan ik niet wist dat deze in de natuur voor kwamen. Groen, geel, rood, blauw, het landschap zag er bijna giftig uit, toch leefde er volop dieren.

Voor vogel liefhebbers is dit park een echte aanrader. Door de grote hoeveelheid algen zijn er erg veel (water)vogels aanwezig. 

De wandeling is gemakkelijk om te doen en onderweg zijn genoeg bankjes waar je terecht kan. Halverwege is er een klein restaurant met toilet en aan het einde van de route, waar je eventueel  nog verder kunt met een boot over het water, is een shuttlebus service beschikbaar die je terug kan brengen naar de ingang.

Er zijn 4 routes om te wandelen, waarvan 1 hiking route die wat zwaarder zou zijn. Wij hebben gekozen voor de “full walk to the lake”, 4,5 kilometer waarbij je langs alle poelen en meren komt. 

Aan het einde van de route was de zon behoorlijk hard aan het schijnen, en wij aan het verbranden, waardoor we hebben gekozen terug te gaan naar de ingang met de bus. Ideaal dat dit kan.

Kauri bomen en kiwi vogels

Kauri’s en kiwi’s, 2 iconen van Nieuw Zeeland die je ooit eens hoopt te zien. Maar beide bedreigt en in aantal afnemend. Waar kun je ze zien?

Kauri bomen, misschien heb je er nog nooit van gehoord. Deze boomsoort is typisch voor Nieuw Zeeland en komt nu enkel nog op de punt van het Noordereiland voor. Deze bomen bereiken leeftijden van boven de 1000 jaar oud, zijn gemiddeld 2 meter breed en worden enkele tientallen meters hoog! Niet voor niets heet de plek om deze bomen te bezoeken het “Giant Kauri Forest”. 

Er is nog zo’n 7500 hectare bosland waar Kauri bomen in voor komen. Vroeger werden deze bomen flink gekapt vanwege de grote houtopbrengst per boom en de bruikbaarheid van het hout. Nu mogen ze enkel nog met een speciale vergunning worden gekapt. Dat is goed nieuws, maar naast het kappen heeft de Kauri ook last van een schimmel ziekte “Kauri Dieback” genoemd. Een schimmel die bomen van alle leeftijden aantast en de boom laat sterven. Om deze giganten te zien zie je daarom op de drukste plekken speciale ontsmettingsstations voor schoeisel en wandelstokken, zijn de wandelpaden gemarkeerd en vaak zelfs voorzien van planken of grind.

Blijf op de paden en maak je schoeisel schoon zodat je de ziekte niet verspreid.

“Buiten de reisgids” is de 1e stop niet. “Tane Mahuta” is super toeristisch. Toen wij aankwamen was de parking al vol en was het dus verder parkeren langs de weg. Een groot ontsmettingsstation, foodtruck langs de weg en zelfs gidsen die je begeleiden langs de bomen en bijpraten over de historie en betekenis van de bomen voor de Maori’s. 

Als je op zoek bent naar rust kun je deze plek beter skippen, toch raden wij hem wel aan voor een kort bezoek (het pad is ook maar kort), want aan dit pad vind je de grootste en oudste bomen van het bos. Welke, ondanks de toeristen, toch echt wel indrukwekkend zijn om te zien! 

Na dit bezoek zijn wij doorgereden tot aan onze camping voor die nacht. De Trounson Kauri Park Campground. Vanaf deze camping gingen ook diverse wandelroutes het bos in langs iets kleinere Kauri bomen. De 40 minuten durende loop ging langs bomen tot wel 1200 jaar oud. De paden waren deels voorzien van planken en deels half verhard wat het een zeer gemakkelijk rondje maakte om te lopen. 

Vrijwel geen andere mensen, dus geniet gewoon lekker van de natuur rond je heen. 

Het leuke aan deze ronde is dat deze ook ‘s nachts toegankelijk is. Met een zaklamp en de goede paden is dit prima te doen. In het Giant Kauri forest leven namelijk ook Kiwi’s! 

Hét icoon van Nieuw Zeeland. Loopvogels die ongeveer kniehoogte groot zijn, welke leven in de bossen in holen en ‘s nachts te voorschijn komen. Kiwi’s zijn helaas ook bedreigt. Het klimaat van Nieuw Zeeland en de evolutie op een eiland zonder roofdieren heeft ervoor gezorgd dat deze vogel niet kan vliegen, geen borstbeen heeft én niet kan ruiken. Deze vogel stinkt. Stinkende prooien zijn gemakkelijk op te sporen door honden, ratten en wezels, en door het ontbreken van het borstbeen zijn ze zeer kwetsbaar voor beten. Het zit ze niet mee. 

De kans dat je een kiwi zal spotten is dus klein, de vogels zijn schuw en er zijn er nog maar weinig. In het Kauri forest (en op veel andere plaatsen) zul je wel een actief beheersingsplan zien tegen roofdieren, en zijn honden verboden, waardoor de vogels wel wat kansen hebben. 

Wij hebben ze helaas niet gespot, maar ook zonder kiwi’s is een nachtelijke wandeling door het bos een leuke beleving. 

Jan van Genten kolonie bij Cape Kidnappers

Ooit al eens oog in oog gestaan met een vogel met een spanwijdte van bijna 2 meter?

Ja? En ook al eens naast 20.000 exemplaren?

Dikke kans dat je dan al eens op Cape Kidnappers bent geweest. Deze trip naar de Jan-van-Genten kolonie vergeet je nooit meer!

In Hawkes Bay vind je aan het einde van een 6000 hectare groot landgoed de grootste broedkolonie aan land van de Jan-van-Genten, Cape Kidnappers genaamd. Momenteel kun je hier enkel via een tour komen, de wandelroute langs de kust is door een aardverschuiving helaas onbereikbaar geworden.

De trip gaat over een privé-landgoed waar tevens één van de mooiste golfbanen ter wereld is aangelegd. Met een safari bus ga je via steile hellingen, waarbij het soms spannend is of de bus wel boven komt helemaal tot aan de uiterste punt.  Op het eindpunt broeden ieder jaar zo’n 20.000 Jan-van-Genten hun eieren uit, en hun aantal neemt ieder jaar toe!

Wanneer je omhoog rijd bij de kaap kijken de eerste vogels je vanaf hun nest al door het raam aan. Eenmaal boven parkeert de bus naast een laag hek waar je uit kunt stappen. Je eerste reactie bij het verlaten van de bus zal iets minder positief zijn, want 20.000 vogels die maanden op dezelfde plek blijven… Die stinken de pan uit!  

Minder als 2 meter van het hek ga je de eerste nesten al zien en de vogels vliegen over je hoofd heen om hun partner te bereiken. Tussen de nesten en het hek is plek gereserveerd voor de “singles”, hier wordt uitgevochten welk mannetje de sterkste is. Ze lijken totaal geen hinder te ondervinden van de bus met bezoekers, want ze gaan gewoon door met hun eigen routine.

 

Wij waren hier begin januari, een perfecte tijd want veel eieren zijn dan al uitgekomen. De kuikens waren zo’n 0 tot 2 maanden oud, waarbij de oudste al bijna net zo groot als hun ouders zijn. Het is prachtig te zien hoe de kuikens worden verzorgd en hun ouders helemaal uitputten.

De volwassen zijn prachtig om te zien, maar de kuikens.. oordeel zelf maar!

Praktische tips

  • De tour gaat van september tot april.
  • Deze tour duurt zo’n 3 à 4 uur en is incl. koffie/thee.
  • Vooraf (online of telefonisch) reserveren is verplicht.
  • Er zijn groepstours maar ook privétours mogelijk.